De langetermijnkosten van strengere kapitaaleisen

De internationale vereniging van centrale banken, de Bank of International Settlement, bracht vorig jaar twee omvangrijke studies uit naar respectievelijk de kosten en de baten van strengere kapitaaleisen. De wetenschappers die al die studies hebben gedaan brachten onlangs dit korte artikel uit waarin ze de  kosten nog eens fijntjes op een rijtje zetten.

De onderzoekers trekken de volgende brave conclusie. Een verhoging van de kapitaaleisen met 1% leidt gemiddeld tot een 0.09% lager niveau van de langetermijn evenwichtsproductie van de economie. Ze vinden een vergelijkbaar effect voor liquiditeitseisen.

Maar ze hadden ook een andere conclusie kunnen trekken. Met de meest wetenschappelijk geavanceerde economische modellen, vinden we geen significant effect op de economie van twee procentpunt hogere kapitaaleisen, zelfs als we de gevolgen structureel overschatten.  Dat klinkt al heel anders.

Daarbij gaat het niet om een 0.09% lagere groeivoet, maar om een 0.09% lager niveau van de  evenwichtsproductie op de lange termijn. Dat betekent dat de groeivoet met een veel kleiner percentage zal dalen.

De onderstaande tabel uit het stuk geeft de resultaten weer.

Kijk eens naar de standaarddeviatie in de resultaten in bovenstaande tabel. De onderzoekers zeggen hierover: looking at the range of two standard deviations around the point estimates suggests that in several scenario’s the effect is not statististically different from zero. Rigorously computed confidence bands, available for some models, confirm this result.

Waarom zijn de effecten ook nog eens een overschatting? De auteurs geven aan dat de meeste modellen de langetermijn Return on Equity (ROE) constant houden. Met andere woorden: een bank die meer eigen vermogen aan gaat houden, zal hetzelfde rendement op eigen vermogen moeten betalen aan zijn financiers als een bank die minder eigen vermogen aanhoudt (en dus veel risicovoller is). De modellen houden dus geen rekening met de lagere risico’s voor aandelenkapitaal als een bank meer eigen vermogen aanhoudt. Dat leidt tot een overschatting van het effect.

Tot slot nog een ander punt: het effect is linear. Dat doet sterk vermoeden dat een heel heel simpel model met wat realistische parameters de resultaten van deze ingewikkelde DSGE modellen moet kunnen reproduceren. De hamvraag: hoe ziet dat simpele model eruit?

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s